Mihail Frunze Kimdir

Cumartesi, 20 Temmuz 2013, 21:25 | Genel | 0 Yorum
by editor

Mihail Frunze Kimdir,Mihail Frunze  Hayatı ve Biyografi

(1885-1925)

SSCB’li asker ve devlet adamı. Kızıl

Ordu’nun kurucularındandır.

2 Şubat 1885’de Pişpeka’da (bugün Kırgızistan’da Frunze) doğdu, 31 Ekim 1925’de Moskova da öldü. Bir askeri doktorun oğluydu. 1904’de Petrograd Politeknik Enstitüsü’nde iktisat öğrenimi gördüğü sırada Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi’ne girdi ve Bolşevik kanadın yanında yer aldı. Aynı yıl üniversi­tede karışıklık çıkardığı gerekçesiyle tutuklanarak sürgüne yollandı. 1905 Devrimi’nde İvanovo-Vozne- sensk kentinde silahlı ayaklanmaya dönüşen genel grevi örgütledi ve silahlı işçi birliklerine komuta etti. 1907’de yakalanarak 4 yıl zorunlu çalışma cezasına çarptırıldı. Tutuklu bulunduğu sırada bir polisi öldürmeye teşebbüsten idama mahkûm edildi; ancak daha sonra cezası 6 yıla indirildi. 1914’de hapisten kaçtı.

Frunze I. Dünya Savaşı başladığında sahte bir kimlikle orduya yazıldı. Batı ve Biyelorusya cephele­rinde askerler arasında siyasi çalışmalarda bulundu. 1917 Ekim Devrimi gerçekleştiği sırada Şuya İşçi, Köylü ve Asker Sovyet’inin başında olan Frunze, Bolşevikler’in Petrograd’dan sonra Moskova’da dü­zenledikleri gösterileri yönetti. 1918’de Sol Sosyalist Devrimciler’in, Bolşevik hükümetine karşı düzenledi­ği darbenin bastırılmasında görev aldı. Aralık 1918’de Doğu Cephesi IV. Ordu komutanlığına getirildi. 1919-1920 yıllarında A.V.Kolçak’m ve P.N. Wrangel’ in yönetimindeki karşı devrimci orduları yendi. Orta Asya’da Sovyet iktidarının temellerini attı. İç savaş sırasında Kızıl Ordu’nun düzenlenmesi ve izlenecek strateji konusunda Savaş Halk Komiseri L.Troçki’yle görüş ayrılığına düştü. Frunze’nin “Bir­leşik Askeri Öğreti” olarak adlandırdığı görüşleri, ordunun birliğinin ancak savaşçıların siyasi görüşlerindeki birlik ve kararlılıkla sağlanabileceği temeline dayanıyordu. Frunze’ye göre Kızıl Ordu’nun kendi subaylarını ve kurmay kadrolarını bir an önce yetiştirmesi gerekiyordu.

1920’de Ukrayna Halk Komiserleri Şurası başkanı oldu. 1921’de Rusya Komünist Partisi (Bolşevik) Merkez Komitesi’ne seçildi. Anadolu’daki Kurtuluş Savaşı’na destek olmak amacıyla Kasım 1921’de Trabzon’a, oradan da Ankara’ya gitti. Ukrayna Sov­yet Sosyalist Cumhuriyetinin olağanüstü elçisi olarak Ankara hükumeti ile diplomatik ilişki kurdu. Çeşitli antlaşmalar imzaladıktan sonra Ocak 1922’de ülkesine döndü. Anadolu’nun durumu, değişik etnik grupların Kurtuluş Savaşı’na karşı tutumları üzerine Ko­münist Partisi Merkez Komitesi’ne sunduğu rapor, 1978’de Türkiye Anıları adıyla Türkçe olarak basıldı.

 

Eserleri (başlıca): Reorganizatsiya Krasnoy Armii, 1921, (“Kızıl Ordu’nun Yeniden Düzenlenmesi”); Yedi- naya Voyennaya Doktrina i Krasnaya Armiya, 1921, (“Birleşik Askeri Öğreti ve Kızıl Ordu”); Front i Tyl ve Voyne Buduşçego, 1924, (“Geleceğin Savaşında Cephe ve Gerisi”); Kadrovaya Armiya İ Militsiya, 1925, (“Düzenli Ordu ve Milis”); Türkiye Anıları, (ö.s.), 1978.

Yorum Yazın